![](/build/default/img/pixel.06c805d5.png)
Patrik Spits in Hickstead, zijn dagboek
Woensdag 22 juli
4 uur ´s morgens; ´Papske, ´t is tijd´. ´Moet dat nu echt?´ Tien minuten later, ´Papske, ´t is tijd, de mensen wachten´. ´Ok, bed uit, kleren aan, naar de stal. Paarden overgeladen van Kim Thiry en Pieter Devos, de eigen paarden, alle materiaal overgeladen en vertrokken. We verlaten België en ik krijg een eerste knik. Nog even volhouden tot de volgende parking, ´Kim, uw beurt. Tot in Calais, voor de boot´. Zachtjes ingedommeld, als convoyeur. Tot Kim me wakker maakte dat hij die Fransman niet begreep; ´Monsieur, qu´est-ce que vous transportez?´. ´Ah, des chevaux bien-sûr´. Toen vroeg die man aan zijn collega of paarden ook de trein op mochten, waardoor ik de vraag stelde aan Kim waar we waren. Want deze controle voor de boot leek me niet bekend. Bleek dat we aan de trein stonden voor de tunnel, omdat Kim meer vertrouwen stelde in de GPS, dan wel in de wegmarkering. Stuur terug overgenomen en naar de boot. Na wat geknoei met in te checken, konden we de boot van half tien nemen."
Het volledige dagboek van Patrik Spits leest u in Haverklap