Welkom

Na aan te melden op Galop.be kan u evenementen toevoegen in de kalender, zoekertjes toevoegen, uw bedrijf toevoegen in de bedrijvengids, uw registratie voor de nieuwsbrief aanpassen,...

Registreren is gratis.



Registreren

• Registreren op Galop.be is gratis
• Door te registreren verklaart u zich akkoord met de Gebruiksvoorwaarden (klik hier).

» Klik hier om te registreren.




Inloggen

Onthoud mij
13/03/2018 17:17 - Algemeen

Het levensverhaal van Gancia de Muze

 

Gancia de Muze:
eerst onbegrepen, nu alom geprezen

 

 

Het levensverhaal van Gancia de Muze (Malito de rêve x Nimmerdor) lijkt wel een sprookje. Er was eens… een pittige, knorrige merrie. Ze heette Gancia. Ze verhuisde van ruiter naar ruiter. Weinigen zagen iets in haar. Ze was gevoelig en eigenwijs, geen pretje om op stal te hebben. Een paard met een moeilijk te ontcijferen handleiding. Tot ze op een dag ze haar ideale ‘prins’ vond: Niels Bruynseels. Gancia en Niels verlegden elkaars grenzen. Het rendement: in 2017 al 16 top 10-noteringen, waarvan 8 keer op het podium. Remember hun recente overwinning in de Stephex Master GP! “Een eendagsvlieg”, “een ideaal speedpaard”, “maximaal 1.40 m”, luidde het voordien. Nee hoor, vijf sterren gaan haar prima af.

 

Stéphanie Hooyberghs

 

Gancia de Muze, het resultaat van een vruchtbare samenwerking

Gancia is wellicht een atypisch paard, maar dat kan je evenzeer van haar fokker zeggen. De meeste, succesvolle fokkers zitten van kindsbeen af tussen de paarden. Zo ging het niet bij Perry De Winter uit Haasdonk. Hij was 40 en had zelfs nooit paard gereden wanneer hij besloot om eens wat springpaarden te fokken. “Ik heb altijd graag paarden gezien en volgde de sport wat, maar nam zelf nooit plaats in het zadel.” Onder het motto: ‘Als je iets doet, doe het dan goed’, besloot Perry in 1999 twee merrie-veulentjes te kopen bij Joris De Brabander. Hij had de keuze uit Werly Chin de Muze, Walnut de Muze of Walloon de Muze (die uiteindelijk alle drie op 1.60 m zouden presteren). Het waren drie embryoveulens van Nabab de Reve uit de merrie Qerly Chin (Chin Chin) die internationaal op het hoogste niveau liep met de Zwitser Christophe Barbeau. Dat Qerly Chin tot één van de beste stammen van ons land behoort, moet ik u wellicht niet vertellen. Perry kocht Walnut en Walloon en de basis van zijn fokkerij was gelegd.

 

Perry runde een groothandel in groenten en fruit. Hierdoor bleef er weinig tijd over voor zijn fokkerij. Hij werkte samen met Joris De Brabander. Joris deed de spoelingen. In de beginfase trok Perry zich weinig aan van de keuze van hengsten. Joris besliste dit volledig, waardoor de paarden ook het achtervoegsel “de Muze” kregen. Ze hadden een overeenkomst. De hengsten gingen naar Joris, de merries bleven bij Perry staan. “De slechtste paarden die we fokten lopen 1,45 m, de besten 1,60 m.” Nadat Perry zijn zaak verkocht, had hij vrije tijd voor zijn hobby als paardenfokker. Hierdoor stopte de samenwerking met Joris en nu heten zijn paarden ‘van het Schaeck’. Joris koos voor jonge, beloftevolle hengsten, Perry voor de bewezen hengsten. Zijn favorieten zijn Diamant de Semilly, Darco, For Pleasure, Plot Blue, Cornet Obolensky en Casall Ask. “We hebben een hele goede moederstam om mee te fokken, gecombineerd met de beste hengsten heb je veel kans op een leuk veulen. Het dekgeld is duurder, maar de paarden zijn ook meer waard.” Het begon met 2 of 3 veulentjes, ondertussen worden er jaarlijks tussen de 7 en de 12 veulentjes geboren. Perry fokt niet met het oog op verkopen. “Het gebeurt wel eens dat we een veulentje verkopen, maar we vinden het jammer om ze te snel weg te doen. We willen paarden ook niet te snel veroordelen.”

 

Perry De Winter:
“Gancia heeft hier tot haar drie jaar in de weide gelopen. Als ik je toen zou zeggen: je krijgt ze, je zou haar waarschijnlijk niet gewild hebben.”

 

Stephanie De Vriendt rijdt de vierjarige paarden, James Peeters neemt ze nadien over. Hij rijdt met de achtjarige J’adore van het Schaeck parcours van 1.50 m. Ook Audrey De Bock rijdt er eentje van het Schaeck. Andere bekende paarden uit deze fokkerij zijn: Caipiranja onder Tiffany Foster, Cacacha van het Schaeck onder Dries Sebrechts, de BWP-gekeurde hengst Odarco van het Schaeck en het paradepaardje Million Dollar van het Schaeck die twee jaar geleden aangekocht werd door het Holsteiner verband.

 

De moeder van Gancia is Barones, een Nimmerdor-merrie die zelf ook parcours van 1,50 m liep. Joris mocht ze spoelen en koos voor Malito de Rêve (Cumano). Vlak na de geboorte ging Gancia naar Perry. Ze werd gewisseld voor een hengstje. “Gancia heeft hier tot haar drie jaar in de weide gelopen. Als ik je toen zou zeggen: je krijgt ze, je zou haar waarschijnlijk niet gewild hebben. Zo’n moeilijk paard was dat.” Perry volgt Gancia op de voet en zag haar nog bij de Brussels Stephex Masters. “Als je Gancia in de stallen goeiedag gaat zeggen, legt ze haar oren in haar nek, gaat ze met haar hoofd in de hoek staan en met haar achterwerk naar de deur”, lacht Perry. “Het is een eenzaat. Ze is nooit lief of aanhankelijk geweest.” Door Gancia’s moeilijke karakter heeft Perry haar niet laten dekken. “Gancia kon altijd goed springen, maar het is geen paard dat is weggelegd voor amateurs. Ze heeft heel wat ruiters versleten vooraleer het klikte. “Gancia was ontzettend moeilijk te rijden in het begin. Ik denk dat niemand verwacht had dat ze zulke prestaties ooit zou neerzetten. Niels en Gancia, dat gaat perfect. Hij krijgt alles van haar gedaan.” Toen de samenwerking met Joris stopgezet werd, verdeelden ze de paarden. Hierdoor ging Gancia naar de stallen van De Brabander.

 

 

Van Joris De Brabander naar Walter Lelie naar Ive Tonet

Hierna volgde een lange keten van verschillende eigenaars en ruiters. Joris verkocht Gancia snel aan Walter Lelie, die ze op zijn beurt doorverkocht aan Ive Tonet. Walter zegt over Gancia: “De meeste paarden vergeet je in je leven, Gancia niet. Dat was een dametje die haar respect afdwong. Gancia dat is het paard dat iedere ruiter wil als hij het op tv ziet, maar eenmaal op stal valt het tegen. De goede ruiters in haar leven zorgden mee voor Gancia’s succes. Iederéen zag dat Gancia talent had. Joris en ik, wij waren daar volledig van overtuigd. Maar Gancia dat was ook het paard dat als je haar aanprees, de klanten steeds voor het andere paard kozen, dat ze beter niet zouden nemen. Niemand wou haar. Ik denk dat ik Gancia slechts aan één iemand kon verkopen.” Walter geloofde dat Gancia veel springkwaliteiten had, maar hij vond haar galop eerder beperkt. Walter belde Ive op. Ive maakt veel paarden zadelmak, waardoor hij het gewoon is om moeilijke, jonge paarden rustig op te leiden. Bovendien deden Walter en Ive in het verleden ook al wat zaken samen.

 

Walter Lelie:
“Gancia dat is het paard dat iedere ruiter wil als hij het op tv ziet, maar eenmaal op stal valt het tegen.”

 

Gancia verhuisde naar Ive Tonet. “De reden dat ik Gancia waarschijnlijk heb kunnen kopen is omdat ze een speciaal karakter had”, vertelt Ive. Ive kocht Gancia als ze 3,5 was. Walter had al een beetje met haar gewerkt, maar haar opleiding ging niet van een leien dakje. Ze had veel karakter en merriestreken. Ive probeerde haar eerst wat te rijden, maar dat liep allemaal niet zo vlot. Hierdoor fokte hij er maar een veulentje van Nabab de Rêve uit. Nadien was Gancia iets rustiger. “Het had toch niet veel erger moeten zijn. Gancia was thuis heel moeilijk om mee te rijden. Je moest haar alles heel rustig en stap voor stap aanleren.”

 

“Manen trekken of simpelweg manen knippen, ging praktisch niet. Hoeven invetten was ook een opgave. Gancia ergens toe dwingen, ging helemaal niet. Dan lukte niets meer. Een praam of een zweepje werkten bij haar niet.  Gancia waarschuwde je één keer en als je dan nog eens probeerde dan moest je opletten, want ze was erg snel. Gancia was heel rillerig. Natuurlijk, als ze je vertrouwde dan kon je altijd wat meer doen.”

 

Ive Tonet:
“Manen trekken of simpelweg manen knippen, ging praktisch niet. Hoeven invetten was ook een opgave. Gancia ergens toe dwingen, ging helemaal niet. Dan lukte niets meer.”

 

De Nabab-afstamming uit Gancia is nu de fokmerrie van Ive, met een tweejarige hengst van Kannan en volgend jaar een veulentje van Bamako de Muze als resultaat. In tegenstelling tot thuis, was Gancia op concours wel altijd flink. Als de bel ging, sprong ze steeds naar de finish. Ive sprong met Gancia VOR klasse 3 of regionale wedstrijden voor vijfjarigen. Ze sprong zo goed als altijd foutloos. “Weinigen geloofde mij als ik dacht dat Gancia hoger zou kunnen lopen. Hierdoor twijfelde ik zelf sterk. Gancia had niet de grootste galop. Iedereen zei dat ze er niet genoeg in zou hebben.” Ive nam destijds les bij Wilm Vermeir. Wilm toonde erg veel interesse in Gancia, waardoor Ive haar op het einde van haar vijf jaar aan hem verkocht.

 

 

Van Ive Tonet naar Wilm Vermeir

“Gancia was een talent. Ze had veel bloed en een mooie manier van springen. Ik vond het meteen een ideaal paard voor me.” Wilm reed haar in de cyclus voor zesjarige paarden. “Ondanks dat ze groen en onervaren was, reed ze meteen de zesjarigen mee en die kon ze ook meteen winnen. Ze is altijd snel geweest. Er zijn paarden waar je eerst drie jaar mee moet rijden, vooraleer je snelheid kan maken, niet met Gancia.” Je hoort het, Gancia was een geboren snelheidsduivel.

 

Van haar 6 tot eind 7 jaar verbleef Gancia in de stallen van Wilm Vermeir. Erna Vaes en Krystle Wienen kochten haar van hem over. “Gancia werd verkocht en ik mocht haar blijven rijden. Jammer genoeg is ze uiteindelijk toch vertrokken.” Gancia en Wilm waren ook een succesvol duo. Zo behaalden ze maar liefst drie internationale overwinningen voor zevenjarige paarden.

 

“Gancia is geen paard om rustig een dressuurproefje mee te rijden. Daar wordt ze helemaal zot van. Tijdens de week heeft ze haar karakter tegen, maar in het weekend op concours is dat karakter net haar grootste kwaliteit. Gancia zoekt de hindernissen zelf op en ze wil erover. Ze heeft een echte winnaarsmentaliteit.”

 

Wilm Vermeir: 
“Tijdens de week heeft Gancia haar karakter tegen, maar in het weekend op concours is dat karakter net haar grootste kwaliteit.”

 

In de grote sport presteert Gancia ook boven de verwachtingen van Wilm, al geloofde hij erin dat ze ooit 1,50 m zou kunnen springen. Toen ze pas bij Niels stond vroeg Niels aan Wilm wat hij dacht dat Gancia’s limiet zou zijn. Hij zei 1.50 m en Niels geloofde hem eerst niet. Achteraf zei Niels hem: “je hebt gelijk, die merrie heeft niets in de weg zitten”. “Gancia dat is souplesse, springtechniek en een zeer goede instelling. Ik heb er ongelofelijk veel spijt van dat ze bij me vertrokken is.”

 

 

Van Wilm Vermeir naar Erna Vaes en Krystle Wienen

Erna en Krystle zijn twee beste vriendinnen uit Hasselt van 60 en 35 jaar. Ze reden beiden vroeger paard en hebben elk wat jonge paarden. Erna haar paarden staan bij Kristof Cleeren. Die van Krystle worden uitgebracht door Nick Hermes. Krystle heeft een bedrijf in dakwerken samen met haar twee broers. Erna werkt ondertussen niet meer. Het was hun droom om samen een paard te hebben, waardoor hun zoektocht startte. Na op meerdere plaatsen geweest te zijn, viel hun oog op de zesjarige Gancia. Krystle vertelt dat net Gancia’s delicate karakter haar meteen aansprak. “Ik herken mezelf wel een beetje in haar”, lacht ze. “Gancia is heel atletisch. Het is een elastiek als ze springt. We vonden haar erg mooi en zagen veel potentieel.”

 

Erna en Krystle hebben één paard in het hoogste sportniveau en prijzen zich gelukkig met hun Gancia. Ze zijn ontzettend enthousiast dat ze mee mogen genieten van Gancia’s successen als hobbyisten. “Ik denk dat iedereen Gancia onderschatte als jong paard. We hoorden vaak dat ze een eendagsvlieg was en dat ze niet mee zou kunnen voor het grote werk.” Ongelijk aan de ongelovigen want Gancia heeft ondertussen bewezen dat ze het wel kan. Na de successen op internationale wedstrijden voor zevenjarige paarden liep Gancia een ongelukkige blessure op door zich te mistrappen bij het buitengaan van de piste. Hierdoor moest ze een tijdje stilstaan. Krystle kreeg het idee om een embryo te spoelen uit haar, maar achteraf beklaagde ze deze beslissing. “Ik had kunnen weten dat Gancia dit niet goed zou verteren met haar karakter. Gancia moet je niet teveel ambeteren en in haar habitat laten. Ze heeft haar dagdagelijkse routine. Het spoelen is niet gelukt en hierdoor hebben we er nog langer over gedaan om haar opnieuw in haar goede doen te krijgen. Als ze op pensioen gaat, mag ze bij ons in de weide verblijven. Misschien kunnen we er dan een moedertje van maken.”

 

Krystle Wienen:
“De verleiding om te verkopen, is er natuurlijk al geweest. De bedragen die rondgaan in de paardenwereld zijn immens, maar wat we mogen beleven met Gancia is uniek.”

 

Bij Erna en Krystle steeg het verlangen om de carrière van Gancia nog professioneler aan te pakken. “Wilm heeft fantastisch werk geleverd met Gancia op jonge leeftijd. Ondertussen rijdt hij ook wedstrijden op het hoogste niveau, maar toen was dat nog net niet.” Krystle is op haar 18 een tijdje groom geweest bij Dirk Demeersman. “Gancia is naar Dirk gegaan omdat hij me als enige blijven zeggen is dat ze wel geschikt was voor de allerhoogste sport”. Omdat Dirk kort nadien besliste om bondscoach te worden, had Gancia opnieuw een andere ruiter nodig. Na eerst een korte tussenstop bij Maarten Driessen, kwamen Erna en Krystle bij Niels Bruynseels terecht. “Niels had niet verwacht dat hij zo’n talent in zijn stallen zou krijgen en wij hadden het ook niet durven dromen.” Gancia is een paard met een handleiding. Ze is enkel eigen met de mensen die ze kent. Een vreemde kan niet bij haar in de stal komen en voor een wedstrijd laat je haar ook beter met rust. “Ze is een vechter. In de barrage komt haar temperament boven en doet ze er alles aan om te winnen.”

 

Een paard zoals Gancia kan je waarschijnlijk elke dag verkopen. Spijtig voor de geïnteresseerden, maar Gancia is niet op de markt. “De verleiding om te verkopen, is er natuurlijk al geweest. De bedragen die rondgaan in de paardenwereld zijn immens, maar wat we mogen beleven met Gancia is uniek.” Krystle is vastberaden: “Zo’n paard zouden we nooit meer vinden! Al die juichende supporters op de Brussels Stephex Masters en het gelukzalige gevoel dat je de volledige week nadien nog hebt, wie kan zoiets zeggen?! Het is onbeschrijfelijk hoe fier je dan bent. Niels haalt het allerbeste uit Gancia en omgekeerd ook. Ik denk dat Niels door Cas en Gancia pittiger heeft leren rijden in de ring. Die twee paarden gaven hem een extra boost. Dat zie je aan de resultaten op de wereldranking. Conclusie: everybody happy.”

 

 

Via Erna Vaes en Krystle Wienen naar Dirk Demeersman

Dirk heeft slechts een paar weken gereden met Gancia omdat hij er toen voor koos om bondscoach te worden. Hij heeft zelfs nooit met Gancia gesprongen omdat ze net uit een blessure kwam. “Ik volgde Gancia al van haar periode bij Wilm. De meerderheid van de mensen vond Gancia maar een 1,40 m-paard als ze bij de zevenjarigen sprong. Ik zei toen tegen de eigenaars: pas maar goed op, Gancia zou wel eens veel meer aankunnen dan dat je denkt.”

 

Dirk Demeersman: 
“Gancia is een kruidje-roer-mij-niet.”

 

Dirk zag wel iets in Gancia en had haar graag. “Het is een heel speciaal en gevoelig paard met veel bloed. Gancia is een kruidje-roer-mij-niet. Ze is zeker niet stout, maar je kan haar niet dwingen.”

 

 

Van Dirk Demeersman naar Maarten Driessen

De periode dat Maarten Gancia reed, was hij nog de stalruiter van Kristof Cleeren. Ondertussen is hij op zichzelf begonnen. Erna had al paarden staan bij Kristof en hierdoor kwam Gancia ook naar hen. Maarten herinnert Gancia als zeer gevoelig. “Gancia was elke dag even scherp van de paal. Zij wou altijd meer doen dan dat ze kon, maar nu blijkt dat ze alles kan.” Hij vergelijkt Gancia met een brommertje. “Als je in de piste kwam, veranderde ze. Ze vertrok en wist wat ze moest doen. Door haar hoog bloedgehalte, wordt Gancia niet moe.” Maarten heeft haar gedurende een halfjaar gereden. Ze startten op parcoursen van 1,25m en eindigden op 1,40m. “Ik reed enkel opbouwend met haar na haar blessure, maar Gancia heeft in die periode geen enkele balk gesprongen. Voor een paardje van 1,66m kan ze heel gemakkelijk breedte springen.”

 

Maarten Driessen:
“Gancia wou altijd meer doen dan dat ze kon, maar nu blijkt dat ze alles kan.”

 

 

Van Maarten Driessen naar Niels Bruynseels

Krystle en Erna in contact met Niels. Dirk had Hanna van den Broekkant (Cumano), een ander paard van Krystle, even gereden en hij raadde aan om haar verder te laten rijden door Niels. De samenwerking verliep vlot en ze brachten Gancia ook naar Bonheiden. Niels zijn eerste gedacht over Gancia was speciaal, net zoals haar karakter. “Ik dacht letterlijk: oei”, lacht Niels. “Ik kreeg een nieuw paard op stal, dus wilde ik haar toch eens even aanvoelen. Resultaat: dressuur rijden was haast onmogelijk, want daar heeft ze een hekel aan. Thuis springen was ook geen succes. Ze werd er veel te heet en hevig van. Ik ben ermee moeten stoppen.” Niels besloot om zich het volgende weekend dan maar in te schrijven in een proef van 1,20m en 1,30m. Net zoals de ruiters die haar voordien trainden, voelde Niels dat Gancia een echte wedstrijdmentaliteit bezit. Hij hoopte dat Gancia een competitief paard zou worden in de kleine toer en in snelheidsproeven. Niels schatte haar limiet op 1,40m. Hij wou haar meenemen naar Oslo en Helsinki voor de speedproeven als tweede paard. In Oslo sprong ze de 1,40m-proeven. Gancia was competitief en ze eindigde steeds vooraan. Hierdoor wilde Niels de 1,45m-reeks proberen in Helsinki. Ook die hoogte verteerde Gancia goed. Zo gingen Niels en Gancia steeds stap voor stap een lepel naar omhoog. Wanneer ze zich goed liet zien in 1,50m-klasseringsproeven was Niels overtuigd dat de kous zeker af zou zijn. Vervolgens schreef hij haar in voor een 2* GP, die ze won. Hierna reden ze de 3* GP in Bonheiden. Het aantal sterren bleef groeien, net zoals het geloof van Niels in Gancia.

 

Niels respecteert Gancia en paste zich volledig aan haar wensen aan. Hij zocht de meest comfortabele weg, wat leidde tot betere resultaten op wedstrijden. “Gancia springt enkel op wedstrijd en nooit meer thuis. Ze jaagt zich dan veel te erg op, dus we doen dat niet meer. Ik probeer om haar heel gelukkig te houden. Ze gaat elke dag in de weide. Ik rij niet meer dan 3x per week dressuur met haar. Daar is ze ook niet zo’n fan van”, lacht Niels. “Gancia heeft veel afwisseling nodig. Om haar conditie te onderhouden, komt ze regelmatig aan de longe en gaan we veel wandelen met haar.” Niels omschrijft Gancia als heel braaf, maar ook heel asociaal naar andere paarden toe. “Het is een ‘tanteke’ zoals we hier zeggen. Ze heeft haar principes, maar omdat ze zo presteert houdt iedereen er graag rekening mee.” Gancia wordt op haar wenken bediend.

 

Niels Bruynseels: 
“Gancia springt enkel op wedstrijd en nooit meer thuis. Ze jaagt zich dan veel te erg op, dus we doen dat niet meer.”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gancia is op het geschikte moment in de stallen van Niels terecht gekomen. Cas had juist de positie van Pommeau du Heup overgenomen. Gancia is als derde paard begonnen. Ze evolueerde snel naar de tweede positie en nu wisselen Cas en Gancia elkaar af als de primussen van de stal. “Alle puzzelstukjes vielen in elkaar. Cas heeft Gancia meegetrokken en zo is alles gegroeid. Gancia zit vol wilskracht. Ze wil winnen, elke dag opnieuw. Ze houdt van snelheid. Ze weet het perfect wanneer het barrage is. Dan moet ik ze al tegen houden of ze zou vertrekken voordat de bel gegaan is. Gancia zoekt mee de snelste weg. Ik moet voortdurend zeggen: ho, rustig.” Ook hierin vullen de temperamentvolle Gancia en bedachtzame Niels een ideale combinatie. Conclusie: en ze leefden nog lang en gelukkig?

 


Dit artikel verscheen in Haverklap nr. 19 op 20 september 2017.
Meer paardennieuws zoals dit lezen? Klik dan hier om je te abonneren op Haverklap.


 

 

Foto's :

Nieuws afgelopen 24 uur

Gebruiksvoorwaarden  |  Privacy statement
Alle rechten voorbehouden 2000-2018 © Galop.be & Pweb Solutions